Chips in niemandsland: een verhaal over mentale kwetsbaarheid bij jongeren
Wanneer een onverwachte ontmoeting tussen twee mensen uitmondt in een boek, weet je dat er iets bijzonders is gebeurd. Zo ging het bij Chips in niemandsland, geschreven door Thomas Godts en Bart Van der Herten. “Het was geen gepland project, maar een boek dat ontstaan is uit een ontmoeting. We hebben elkaar op een heel diepe laag leren kennen, wat noodzakelijk is om zo diep in een dergelijke ingrijpende ervaring te kunnen afdalen”, vertelt Bart. Chips in niemandsland neemt de lezer mee op een indringende reis door kwetsbaarheid, veerkracht, hoop en de zoektocht naar herstel. Een verhaal dat bijblijft en uitnodigt om met een bredere, meer begripvolle blik naar jeugdpsychiatrie te kijken.
Een stem in niemandsland
Thomas deelt zijn ervaringen in de geestelijke gezondheidszorg niet als droge feiten, maar in levendige beelden. Hij denkt filmisch, doet scherpe observaties en zet humor in om de ernst hanteerbaar te maken. Zoals hij zelf zegt: “Iets in mij zei dat mijn verhaal niet uniek is en dat het kan bijdragen aan meer inzicht in wat het betekent om een jongere te zijn met een mentale kwetsbaarheid.” Dankzij deze precisie en subtiele humor blijft de zwaarte voelbaar, zonder dat de impact van zijn verhaal verloren gaat. Toen Bart Thomas leerde kennen, voelde hij meteen dat dit verhaal verteld moest worden.
Voor hem was het schrijfproces vooral luisteren, voelen en de juiste woorden vinden. Voor Bart draait het om “iemand opnieuw een stem geven”, een rode draad die door het hele boek loopt. “We wilden tonen hoe complex, gevoelig en tegelijk veerkrachtig mensen zijn.”
Meer dan een verhaal alleen
Chips in niemandsland onderscheidt zich van andere (ervarings)boeken over psychische kwets- baarheid doordat het verder gaat dan het persoonlijke verhaal. De ervaringen van Thomas worden verweven met inzichten van artsen, onderzoekers, onderwijsmensen en het perspectief van het ziekenhuis waar hij verbleef.
Dit maakt het boek niet alleen confronterend, maar ook verbindend. Het slaat een brug tussen patiënten en zorgverleners, tussen kwetsbaarheid en professionaliteit. “Verbinding is een van de cruciale factoren in een proces van herstel. Onze doelstelling was om de verbinding tussen ‘patiënt’ en ‘zorg’ in dit boek tot stand te brengen”, vertelt Bart.
Meer dan een getuigenis
Het resultaat is een boek dat confronteert, raakt en verbindt. Het nodigt lezers uit om voorbij labels te kijken en de mens achter de diagnose te zien. Het is geschreven voor jongeren die worstelen, voor ouders en naasten, én voor leerkrachten, hulpverleners en beleidsmakers.
De kernboodschap van het boek is eenvoudig, hoopvol en krachtig: “Herstel kan op elk moment beginnen. Ook wanneer alles uitzichtloos lijkt, kan er een nieuwe weg ontstaan.” Vaak begint dat met iets heel kleins: een menselijk contact, iemand die gelooft in je talenten en mogelijkheden.
Wil je meer inzichten ontdekken?
Chips in niemandsland is meer dan een boek over psychische kwetsbaarheid. Door de vele invalshoeken daagt het ons uit om verder te kijken dan labels en diagnoses, om de mens achter het verhaal te zien en om de manier waarop we als samenleving omgaan met jongeren in kwetsbare situaties fundamenteel in vraag te stellen. Het gaat in op een aantal beloftevolle ontwikkelingen in de geestelijke gezondheidszorg en nodigt uit om positie te kiezen.
